คนสุดท้าย

posted on 18 Mar 2015 22:13 by kiebum13
เวลามึงต้องการใครสักคน คนสุดท้ายก็เป็นกู เวลามึงมีทุกคนคนสุดท้ายที่มึงต้องการก็เป็นกูอีก ผิดที่กูเองแหละ ยอมเป็นคนสุดท้ายให้มึงนึกถึงอยู่ได้

edit @ 18 Mar 2015 22:13:21 by kiebum

ความรักงี่เง่า

posted on 18 Mar 2015 02:42 by kiebum13
ฉันมักมอง ความรักเป็นเรื่องงี่เง่า แม้ตอนนั้นจะใช้หัวใจสัมผัสเรื่องราวงี่เง่าและเจ็บปวดเหล่านั้นจริงๆ หลายๆครั้งที่รักไม่ได้สมหวัง และมันคงเป็นเช่นนี้ จนกว่าจะเจอคนที่มาทำให้สมหวังซะที บางทีเราก็แค่เดินผ่านมันมาอย่างยาวไกล จากสิ่งใหญ่ ไกลออกไปก็เล็กนิดเดียว ความรักงี่เง่าเหล่านั้น ได้น้ำตาของฉันเป็นสิ่งตอบแทนมากพอ ทว่าความว่างเปล่าตอนนี้ก็เป็นสุขดี ไม่ต้องอยู่ด้วยความหวังว่าจะรอใครมาเติมเต็ม

edit @ 18 Mar 2015 02:43:03 by kiebum

edit @ 18 Mar 2015 02:43:10 by kiebum

ความเจ็บปวดของฉัน

posted on 02 Mar 2015 22:01 by kiebum13
วันนั้นเป็นเพียงหนึ่งวันที่ผ่านพ้นไป

กลับทิ้งทุกร่องรอยเอาไว้ราวกับจะตีตราจองความรู้สึกของฉัน

แม้จากไปไกลแสนไกล กลับแทรกซึมอยู่ในความนึกคิดเสมอมา

เธอเกิดจากความสุข 

เกิดหลังจากเสียงหัวเราะและรอยยิ้มได้หยุดลง

เธอดึงฉันสู่ความเป็นจริง

เธอทำให้ฉันรับรู้ถึงลมหายใจ

เธอเป็นสาเหตุของรอยน้ำตาบนสองแก้ม

เธอทำให้ฉันรู้จักและเรียนรู้กับความสุข

เพราะ เธอ คือ ความทุกข์ ความเจ็บปวด

เธอช่างมีเสน่ห์และงดงาม

เพราะเธอยังคงติดอยู่และไม่เคยจากไป

หรืออาจเป็นเพราะ ฉันไม่เคยปล่อยเธอไป... 

ซักวันหนึ่ง

posted on 06 Jan 2014 21:54 by kiebum13
ตัวฉันไม่มีอะไรแปลกใหม่
 
ยังเป็นคนเดิมที่่ดูทั่วไป
 
ไม่เข้าตาใครและไม่เข้าตาเธอ
 
วันนี้เป็นยังไง เธอยังดีอยู่มั้ย
 
ที่ตัดสินใจเลือกเส้นทางใหม่ ยังมีความสุขดีอยู่มั้ย
 
ส่วนฉัน... ก็.. ยัง
 
 
ดี
 
 
อยู่
 
 
ตอนเธอไป ฉันเคยเป็นยังไง วันนี้ก็ยังเหมือนเดิม
 
ไม่อยากเปลี่ยนแปลงเพราะยังอยากรอ
 
แต่ฉันโง่เขลาและฉลาดไม่พอที่จะทำเพื่อตัวเอง
 
หากฉันหันหลังกลับและไปเดินหน้าบนเส้นทางของตัวเอง
 
ฉันอาจจะมีความสุขมากกว่านี้
 
แต่ฉันกลัว
 
กลัว
 
 
 
ว่าซักวันหนึ่งเธอจะกลับมา.

น้ำตา

posted on 06 Jan 2014 21:44 by kiebum13
ม่านน้ำตาบดบังภาพของเขา
 
ค่อยๆไกลออกไป
 
เสียงตะโกนของฉันก้องไปทั่วฟ้า
 
เรียกร้องให้เขากลับมา
 
กลับมีเพียงแค่คำร่ำลา คือ แผ่นหลังนั้น
 
 
 
ร่างกายไร้ซึ่งเรี่ยวแรง
 
แม้แต่จะย่างก้าวก็ยังยากลำบาก
 
ราวกันโซ่นับพันฉุดรั้งไว้
 
หัวใจที่แตกสลายของฉันไม่มีอีกแล้ว
 
ฉันได้ปล่อยให้หัวใจวิ่งตามเขาไปแล้ว
 
ลาก่อน.
 
 

ศิเกิงชิปเปอร์:)

posted on 31 Dec 2013 23:57 by kiebum13

 

จังหวะก้าวเดินของเราไม่เท่ากัน

ซีวอนเดินเร็วและผมเดินช้า

ผมได้แต่มองเขาเดินออกไป

 

 

 

 

 

 

 

เขามักยิ้มกับเรื่องที่ผมไม่เข้าใจ

ผมนั่งมอง...

ความสุขของเขาที่ผมไม่เคยรู้

 

 

 

 

 

 

เวลาผมเผลอทำเรื่องน่าอาย

ผมมักได้ยินเสียงของเขาหัวเราะดังกว่าใคร

ผมโล่งใจที่เขามองแค่ผม

 

 

 

 

 

 

ซีวอนคนบ้า! ไม่เคยรู้ตัวเลยว่าเล่นมากเกินไปแล้ว!

ผมจะโกรธแล้วนะ

สุดท้ายผมก็ทำไม่ลง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ซีวอนโทรมาหาผม

เพื่อนั่งฟังผมคุยจนหลับไป

ผมได้ยินเสียงลมหายใจของเขา

ผมชอบจัง

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

เมื่อเราทะเลากัน มีเพียงผมที่ร้องไห้

แต่พอซีวอนหันหลังกลับไป

ผมถึงได้รู้ว่าเขาก็ร้องไห้เช่นกัน

 

 

 

 

 

 

ของที่ซีวอนชอบใช้

น้ำที่ชอบดื่ม ขนมที่ชอบกิน

เวลาเห็นมันผมก็จะนึกถึงซีวอน

 

 

 

 

 

 

 

วันเวลาของเราเดินพร้อมกัน

ตั้งแต่วันที่เราจับมือกัน

ผมเพิ่งจะรู้ตัวว่ารักเขาได้มากมายขนาดนี้

ผู้ชายคนนี้ เชวซีวอน

ฮันเกิงรักเชวซีวอน

.

.

.

.

.

 

 

 

ผมเดินเร็วและฮันเกิงเดินช้า

ผมเดินออกมา มือที่เคยจับกันไว้เกือบจะหลุดออกจากกัน

ผมจึงหยุดและรอเพียงเขาเท่านั้น

 

 

 

 

 

 

 

เขามักไม่เคยรู้ตัวว่าตัวเองน่ารักแค่ไหน

เวลาทำหน้าตาซื่อๆ

ไม่เข้าใจในเรื่องที่ผมเล่า

 

 

 

 

 

 

 

ผมชอบที่สุดตอนที่ทำให้ฮันเกิงเขิน

รอยยิ้มอายๆแบบนั้น

บนโลกนี้ รอยยิ้มนี้จะเป็นของผม

 

 

 

 

 

 

การได้หยอกเย้าให้อีกฝ่ายโกรธ

ก็กลายเป็นความสุขไปซะได้

หรือผมจะเป็นโรคจิตกันนะ

ทำไมน่ารักแบบนี้ล่ะ

 

 

 

 

 

 

 

ผมชอบที่จะนั่งฟังเสียงของฮันเกิง

เวลาที่เขากำลังเล่าเรื่องนี้ คงกำลังยิ้มอยู่แน่ๆ

ผมอมยิ้มกับน้ำเสียงที่ดังจากปลายสาย

จนกระทั้ง เช้า.

 

 

 

 

 

มีบางครั้งความเข้าใจของเราก็ต่างกัน

สิ่งที่ผมกลัวที่สุดคือการสูญเสียฮันเกิงไป

ผมรู้อยู่แก่ใจว่าไม่ควรทำให้เขาร้องไห้

ความเสียใจมันจู่โจมจนผมไม่มีแรงสู้

 

 

 

 

 

 

การได้พูดคุยกันทุกครั้งของผมและฮันเกิงมีความหมาย

ผมอยากจะจับมือนั้นไว้ให้แน่นๆแล้วยกขึ้นมาจูบเบา

ทุกอย่างที่ผมมี คือหัวใจทั้งดวงที่มอบให้เขา

แม้ว่าจะมีกำแพงอีกกี่กำแพง ผมก็จะผ่านมันไป

ไปให้ไกล และจบมันด้วยคำว่า เชวซีวอนคนนี้รักฮันเกิง

 


จากทวิตเตอร์ของนาย @special1004 
ได้กล่าวว่า...
 
 
 
[Trans] @special1004 : การเดทที่แม่น้ำฮันของผู้ชายเหงาๆสองคน~^^ ซีวอนอา นายต้องออกกำลังกายนิดนึงนะ~ ถ้าจะตามฮยองให้ทันมันอีกไกลอ่ะ คึคึ ช่วยกระตุ้นม่ะ? คู่รักมาออกกำลังกายที่แม่น้ำฮันกันแต่ว่าพวกเราเป็นผู้ชายสองคน คึคึ ดูเหงาอะไรแบบนี้..หลังจากไปยกเวทมาก็มาเดินเล่นริมแม่น้ำ~เรื่องที่คุยกันก็ดีใช่มั๊ย? ใช่ป่ะ?  RT @special1004: 외로운 남자 둘의 한강데이트~^^ 시원아 너 운동좀 해야겠더라~형 따라오려면 한참 멀었다 ㅋㅋ 자극되지?한강에서 연인끼리 운동하는데 우린 남자둘이 ㅋㅋ뭔가 외로워보인다..웨이트 후 한강산책~대화란 참좋아?그치??[Cr.@83LineTH]
 
 
 
 
 
 
  [Trans] @special1004 : ท่าทางด้านหลังของนาย ดูเหงาจังเลย..คึคึคึ ไม่ว่าเมื่อไหร่ถ้านายรู้สึกเหนื่อยและเหงา มาพักพิงที่ไหล่ของฮยองได้เลยนะ^^ และก็ออกกำลังกายมั่งละ~คึคึ ตอนนี้คำว่า หุ่นดี ไม่เหมาะกะนายแล้ว~ โทษทีนะแต่ว่ามันเหมาะกะฮยองมากกว่า..ออกกำลังกายนิดนึงล่ะ..ซีวอนผู้อ่อนแอ คึคึ RT @special1004: 너의 뒷모습이 쓸쓸해보이는구나..ㅋㅋㅋ언제든지 힘들고 외로우면 형의 어깨에 기대렴^^ 그리고 운동좀해라~~ㅋㅋ이제 몸짱 이런수식어는 너한테 어울리지 않아~미안하지만 형이 훨씬 좋아서..운동좀해..약골시원아 ㅋㅋ [Cr.@83LineTH]
 
 
จึงได้ถือกำเนิดฟ